25 Johr - www.liekedeler.com
.

25 Johr

Nach oben

Doppel CD

 

 

25 Johr (Doppel-CD)CD 1

aufgenommen in Eigenregie. Zwischen Mai und
August 2014

Produktion: Liekedeler und Dwarslöper - Musikproduktion

 

Aufnahmen: Gert Drögemüller
Covergestaltung: Bert C. Biehl
Mastering: h.a.m. Hamburg

 

CD 2

 

Liveaufnahmen beim Weihnachtskonzert am 14. Dezember 2013 in der Museumsscheune in Uetersen. Weitere Bearbeitung in Eigenregie.

Produktion: Liekedeler und Dwarslöper - Musikproduktion

 

Aufnahmen: Gert Drögemüller
Covergestaltung: Bert C. Biehl
Mastering: h.a.m. Hamburg

 

 

 

Titel

CD 1 - Sommertiet

 

1. Dat Lederschipp

2. Draken basteln

3. Hüftgold

4. Segg nix

5. För 100 Johr un mehr

6. Laat doch den leeven Gott 'n goden Mann sien

7. De Sommer-Blues

8. Daddeldu

9. Eenfach utneihn

 

 

CD 2 - Wintertiet

 

1. Novemberdag

2. Dat sniet!

3. Dat Johr geiht vörbi

4. Eenfach utneihn

5. So gau löppt de Tiet

6. En Wintergeschicht

7. Wiehnachtswunner

8. De Avend geiht to Enn

 

 

 

 

 

Dat Lederschipp

Musik & Text: Bert C. Biehl 03/2008(M. nach einem irischen Volkslied)


Siet vele Johrn al sünd wi ünnerwegens
hebbt uns’ Leder mit an Bord
wi kaamt veel rüm, gifft meist keen’ Platz, wo wi nich weern
wi seilt vun Küst to Küst, vun Ort  to Ort.

 

Refrain
Ja, uns Lederschipp maakt vulle Fohrt
kumm an Bord un seil mit uns rut op’n Törn
wo wi willkamen sünd, dor geiht de Anker daal
bi gode Frünnen sünd wi all-tiet geern.

 

De Planken vun uns Schipp, de sünd ut Fründschop maakt
un de Sails sünd ut Musik
de gode Luun is alltiet unsen Stüermann
un dat Tauwark, dat is weevt ut Glück.


Bi Storm un Wellen hebbt wi alltiet Kurs beholln
denn wi hebbt uns Norden in’t Hart
so as en Blinkfüer lücht he uns vun wiethen to
op dat uns Leederschipp nich afbuddeln warrt.

 

 

Draken basteln

Text / Musik: Jörn P. Schröder

 

Hüüt wüllt wi een Draken basteln, so een, as wi fröher harrn
Wi bruukt blots Poppier und Liesten un een langet Tüdelband
Denn wüllt wi em flegen laten lustig, drollig hoch in’n Wind
Dor köönt wi denn lang vun drömen, drömen as een lüttet Kind.
Drömen as een lüttet Kind. - - -


Lat uns doch mol 'n Koken backen richtig sööt mit Marzipan
Wi besorgt uns Mehl un Eier un den annern Zuckerkraam
Dat röhrt wi denn fix tosamen; Schöttel utkleihn, dat mok ik
Jüst so as in fröhern Johren, dorvun heff ik ok mien’n Schick, 
Dorvun heff ik ok mien’n Schick. - - -


Lat uns wedder Leder singen, schmusig, peppig, flott un schön
Sünd de, de dat gifft nich good nooch kann dat ok wat eegens ween.
Sing een Leed vun Leev un Arbeit un vun Freden op de Welt
Sing för Minschen, de di tohört un de vun Musik wat höllt.
Un de vun Musik wat höllt. - - -


 

Hüftgold

Text: Isving Janssen, Musik: Jörn P. Schröder


Dat mokt mi groot, dat mokt mi schön, in’n Winter warmt dat mi.
Un in de Bahn dor drängt sik nüms achtlos an mi vörbi.
Dat makt, dat Kleeder lütter warrn, un Dören de warrn smaal
De Treppen und de Weg warrn lang, doch dat is mi egal.

 

Refrain
Hüftgold, Hüftgold
Dat deist Du düer betahl’n
Doch wenn Du mol in’t Utland föhrst
Brukst’ dat nich to vertoll’n.

 

 

Dor stickt ’n Masse Arbeit binn’n, Erfohrung veeler Johr
Um düsse Form so hentokriegen, dat weer mi bannig swoor.
In anner Länner bün ik so en Schönheitsideal,
Denn in anner Länner gellt: blots arme Lüüd sünd smaal.

 


Dat makt mi wichtig, makt mi groot - doch een Saak stört mi sehr
Ik heff na jedet grote Fest en lüttet beten mehr!
Ik wull doran wat ännern – un bün na’n Dokter gahn.
De meen: „Dat warrd wat düer, dor mööt se mi verstahn!“

Dor wull ik nix mehr ännern. Ganz flink na Huus leep ik.
Ik warr ju nu mal seggen: „Ik bliev lever riek un dick!“

 

 

 

Segg nix

Text: Isving Janssen, Musik: Gert Drögemüller


Du kummst na Huus as jeedeen Dag - dat’s wedder later worrn
Dat Eten steiht noch op’n Heerd, un ik bün jüst in Goorn
Du kümmst no Huus as jeedeen Dag, so as siet vele Johrn
man in de letzte Tiet, so meen ik, is dat faken later worrn.


Refrain
Segg nix, Segg nix, segg mi nich, wat du denkst
Segg nix, Segg nix. Wat los is, weet ik längst
Segg nix, Segg nix, mok nich all'ns kaputt,
denn wenn du de Wohrheit seggst, denn hol ik dat nich ut.

 

 

Du sühst  hüüt anners ut as sünst, dat sehg ik op’n Slag
ik heff ohnt, dat dat mol kümmt, an irgend enen Dach.
Schall ik di einfach frogen: „ Na – wie süht se denn woll ut?“
Oder schall ik blarrn un schreen: „IK! Ik bin diene Brut!“?

 


Ik wörr an leevsten eenfach doon, as wenn gor nix weer,
so as wöör de ganz’ Geschicht’ een eenmolig’ Malör.
villicht köönt wi aftöben, villicht geiht dat vörbi ,
ik do, as wenn nix ween wöör - bliffst du man bloß bi mi.

 

 

 

För hunnert Johr un mehr

Text & Musik: Bert C. Biehl


Ik bün keen Mann för jichenswenn
un nich för jichenswo,
ik will dat hier, ik will dat nu
un di geiht dat jüst so.

Ik seet to lang op mien Eiland fast,
du weerst mien Rettungsboot
man bi Storm bruukst du ‘n Stüermann
un nu warrt allens goot.

 

Refrain
För hunnert Johr un mehr
Tominst hebbt wi dat vör
Wüllt wi tosamen gahn
dörch Sünnschien un Malöör
Ik bruuk nich vele Wöör
Ik weet, wo ik hen hör
För hunnert Johr,
För hunnert Johr un mehr

 

 

Du hesst dat wiss nich licht mit mi
Un ik ok nich mit di
Man wenn dat wat to winnen gifft
Denn sünd wi twee dorbi.

Wo Leev nich bleuht, verdröögt dat Hart
Dat hebbt wi jüst erkannt
Du hest mi leev Hals över Kopp
Un ik di Hart över Verstand.

 

Bridge
Wi harrn uns Tokunft nie nich plant
Wi leevt för den Moment
Man dat gifft’n Lengen, dat nu in uns wahnt
Ok wenn wi uns nich wedderkennt.

 

Refrain.

 

 

 

Laat doch den leven Gott ‘n goden Mann sien

Text & Musik: Bert C. Biehl


Ik kaam jümmer laat na Huus
mit’n „Workoholic-Blues“
Man Büro speel’n is ok hier noch nich vörbi.

Dusend Breven utsorteern
Achterran telefoneern
Ok mien Spegelbild seggt af un an to mi:

 

Refrain
Laat doch den leven Gott ‘n goden Mann sien
Un maak hüüt blots noch dat wat di pläseert
Laat doch den leven Gott ‘n goden Mann sien
Wat is dor denn an verkehrt?

 

 

Sünnav’nd is dien frieen Dag
Ok de Sünn an’n Sünndag lacht
Minsch, dat ist de Schangs – verhaal di, dat gifft Kraft!

Man dat Huus is optokloor’n
Un denn töövt ok noch de Goorn
Is dat Weekenenn vörbi, hest du wat schafft!

 

Refrain

 

Nix löppt gauer as de Tiet
Op’n Slag is dat sowiet
Denn steihst du vör old Sankt Peter siene Poort.

Hest dien Leven lang maracht
Bet de letzte Knaken kracht
Nu stickt an de Hebensdöör ‘n lütte Kort

 Un Petrus schrifft:

 

Refrain
Ik laat den leven Gott ‘n goden Mann sien
Un maak hüüt blots noch dat wat mi pläseert
Ik laat den leven Gott ‘n goden Mann sien
Wat is dor denn an verkehrt?
Wat is dor denn an verkehrt?
Wat is dor denn an verkehrt?

- Nix!

 

 

 

De Sommer Blues

Text und Musik: Gert Drögemüller


Dat Grillfest is in Gange, - all de Navers sünd dörbi,
den ganzen Dag weer Sünnschien, - aver dat is just vörbi,
een Storm (de) kummt (nu) op, - de Pavillion flücht wech,
De Würstchen op’n Grill sind voll Asche, wat’n Pech.

 

Refrain
Ik krieg den Sommer Blues
Ik krieg den Sommer Blues

Nu trampelt all de Navers rum bi mi in’t Huus.


Bald kamt de groten Ferien, mien Familie freit sik all,
jeedeen packt twee, dree Koffer, ja hebbt de denn en Knall,
Wi markt - kuum op de Straat, wi fohrt de falsche Richt
Na Süden geiht hier nix, denn de Elvtunnel is dicht.

 

Refrain
Ik heff den Sommer Blues   (he hett den Sommer Blues)
Ik heff den Sommer Blues   (he hett den Sommer Blues)
Wat schall ik blots op Reisen, ik bliev beter mit’n Mors to Huus.
 

Nülich weer ik in de Stadt, - wull to een Konzert,
en grotortigen Künstler, - harr em to geern hört,
ik keem na den Saal, wo dat "Event" passeert,
doch de Döören weern noch to. Klor, de Dag de weer verkehrt.

 

Refrain
Ik heff den Sommer Blues   (he hett den Sommer Blues)
al werr den Sommer Blues   (he hett den Sommer Blues)
frustreert kehr ik um un fohr schurstracks werr na Huus.


Wi sünd de Liekedeler, al siet fiefuntwintig Johrn,
wi speelt plattdüütsch’ Leder, wokeen kann dat verstahn,
de jungen Lüüd snackt Ingelsch, aver Plattdüütsch könt de nich,
wenn dat so wiedergeiht, denn is för uns bald "Schicht".


Refrain
Wi speelt den Sommer Blues   (wi speelt den Sommer Blues)
Wi speelt den Sommer Blues   (wi speelt den Sommer Blues)
doch wenn düsset Leed to Enn is, maakt wi eerstmal Schluss.

Dat weer de Sommer Blues   (wi speelt den Sommer Blues)
Dat weer de Sommer Blues   (wi speelt den Sommer Blues)
doch mit düsset Leed, ik sä dat al, maakt wi nu eerstmal Schluss.

 

 

 

Daddeldu

Text & Musik: Bert C. Biehl


Ik will mal gau verreisen un heff doch gar keen Paß
Nu mutt ik vörher noch op’t Amt - dat bringt mi fix in Brass.
Twee Stünnen söök un söök ik denn dor de rechte Döör
As ik se funn'n heff, hangt ’n Schild dorvör:

Un dor steiht op:

 

Refrain
Daddeldu, daddeldu
Jüst nu is partout daddeldu
Daddeldu, Daddeldu
jüst nu is partout daddeldu

 

Ik will mal na de Stadt hen, bruuk wedder nige Plünn'n
De eerste Dag vun'n Utverköff man allens wat ik finn:
Teindusend Lüüd bi Barstadt, dat hest du noch nich sehn
Schüllt de nich eegens bi de Arbeit ween???

Is doch klor, seggt mien Fru, de makt dat so as du:
Hangt 'n Schild vör't Kontor: Bün glieks wedder dor.

 

Refrain
Daddeldu, daddeldu,
Dat Schild is blots Schmu, daddeldu
Daddeldu, daddeldu
Dat Schild is blots Schmu, daddeldu.

 

So'n Utflog maakt mi döstig. bi Hein heff ik Kredit
De Tiet vergeiht bi'n „Lütt un Lütt“ wat schmeckt dat scheun, dat Schiet!
Ik heff grad so mien Pegel, de Stimmung de is frisch
Dor krieg ik al de Reken op den Disch.

 

Refrain
Daddeldu, daddeldu
KIock teihn is bi Hein daddeldu
Daddeldu, daddeldu
Klock teihn is bi Hein daddeldu


Refrain
Daddeldu daddeldu
Du Dödel, du, nu is daddeldu
Daddeldu daddeldu
Du Dödel, du, nu is daddeldu!


.


 

Eenfach utneihn

Text: S. Jarchow, Musik: Jörn P. Schröder


In mien Büro’s de Düvel los, jeedeen will wat vun mi
Dorbi heff ik twee Hannen blots,keen Oogenblick heff ik frie.
Ik schull al lang bi’n Meeting ween. All’ höllt mi in Schnack op.
So mutt ik woll dat Auto nehm’n, mien Bus is längst um’n Block.

 

Refrain
Ik würr so geern… eenfach utneihn,
Ik würr so geern… eenfach utneihn,
würr so geern… eenfach utneihn,
Un harr nix dormit to dahn.


De Autobahn is Parkplatz hüüt, dor röögt sik gor nix mehr.
Mien Termin geiht in de Grütt un allens is verquer.
Dat Beste is, ik fohr na Huus, koop noch to Eeten in.
Een Glück, dat ik ’n Parkplatz krieg; dor brettert mi een’n rin.

 


In Supermarkt is Angebot. De Lüüd drängelt as dull.
Een, de pett mi op mien Foot. Nu he’k de Näs meist vull.
Dat Portemonnaie heff ik vergeten, de Kassierer schrifft nich an
Ob betteln, jammern, schimpen, beten; ik do echt, wat ik kann.

 

 

Bi mi tohuus is Grootreinmaken, denn Beseuk hett sik anseggt.
In’n Backoben verbrennt de Koken  un de Waschmaschin’, de leckt.
Mien Naber schimpt, wi sünd to luud - wat de ok jümmer hett
Ik nickköpp, schmiet mien Gäste rut. Ik will blots noch to Bett.

 

 

 

Novemberdag

Musik & Text:  Bert C. Biehl


Novemberdag - een griese Winterheben
verhangt mit siene Düsternis de Sünn.
Verweiht, verregn’t vör miene Dör dat Leven,
un ick frei mi, dat ick bi di an’t warme Füer bün.
Mit hochslaan Mantelkragens ielt de Lüüd vundannen,
‘keen hett Lust, sick op de Straat to ünnerholl’n?
Petrus deiht Swoorarbeit un gütt ut vulle Kannen -
wokeen hüüt lang noog buten blifft,
mutt bald mit Hoosten, Schnööf un Gripp betal’n.

 

Vun’t Finster geiht mien Blick öwer de Wischen
un Feller, wo all lang keen Korn mehr steiht.
Jüst güstern weern wi mittenmang dortwüschen.
Verleevt rümjachternd harrn wi dor mennig een Halm ümmeiht.
Un weer’t nich güstern, un wi seten noch tosomen -
bi Most un Zippelkoken, harvstbunt weer de Gaarn,
un hüüt föhl ick een gräsig kole Tied weerkamen,
de Winterslaap will losgahn, de Farven sünd för lange Tied verlor’n.

 

De Regen froor, un fallt Snee op de Straaten.
Mi schuddert ün ick krüpp torüch to di.
De Leev warmt as dat Füer unse Harten
un Seelen op - so geiht de küllste Winter gau vörbi.
Förwiß - wat best is an de köllern Johrestieden:
wi lehrt veel öwer unse Stüttigkeit.
Denn Siet an Siet een strengen Winter to bestrieden
tellt mehr för uns as jedeen Swüür
vun Tru bet in alle Ewigkeit.

 

 

 

 

Dat sniet!

Na een Gedicht vun Sofie Reinheimer
Plattdüütsch vun Johanna Kastendieck

Musik: Jörn P. Schröder


De Regendrüppen wull’n eenmal
Alleen dal na de Eer.
Doch Mudder Wulk dach so bi sik,
Wenn’t nich so kold hüüt weer.

 

 

Refrain
Denn dat sniet, dat sniet, nu is dat so wiet,
Nu is dat so wiet: dat sniet!…

 

Na goot, sä se, ji könnt dal gahn,
Doch eens beed ik mi ut,
Ji treckt de warmen Jacken an,
Sünst laat ik ju nich rut.

 

Refrain
Wiel dat sniet.....

 

Dor güng’n de Drüppen un hol’n fix
Ehr lütten Jacken her
Ut witte Sneepelz, week un warm
Un flög’n dal to Eer.

 

Refrain
Ja, dat sniet….

 

Juche, nu güng de Reis‘ wull los,
De Wind dreev se so wiet.
De Kinner op de Eer de schrie’n
„Hurra, hurra, dat sniet!“

 

Refrain
Ja, dat sniet...

 

 

 

 

Dat Johr geiht vörbi

Musik: Gert Drögemüller

instrumental

 

 

 

Eenfach utneihn

Text: S. Jarchow, Jörn P. Schröder, Musik: Jörn P. Schröder


In mien Büro’s de Düvel los, jeedeen will wat vun mi
Dorbi heff ik twee Hannen blots, keen Oogenblick heff ik frie.
Ik schull al lang bi’n Meeting ween, all’ höllt mi in Schnack op
So mutt ik woll dat Auto nehm’n - mien Bus is längst üm’n Block.

 

 

Refrain
Ik würr so geern… eenfach utneihn,
Würr so geern… eenfach utneihn,
würr so geern… eenfach utneihn,
Un harr nix dormit to dahn.

 

 

De Autobahn is Parkplatz hüüt, dor röögt sik gor nix mehr
Mien Termin geiht in de Grütt - un allens is verquer.
Dat Beste is, ik fohr na Huus, koop noch to Eeten in
Een Glück, dat ik ’n Parkplatz krieg, dor brettert mi een’n rin.


In Supermarkt is Angebot, de Lüüd drängelt as dull.
Een, de pett mi op mien Foot, nu he’k de Näs meist vull.
Mien Portemonnaie heff ik vergeten, de Kassierersch schrifft nich an
Dor hölpt keen betteln, schimpen, jammern. Ik do echt, wat ik kann.


Op’n Wiehnachtsmarkt dat Karussell; wieso sitt ik hier binn'n?
Weer eben noch an’n Glöhwienstand, dorop kann ik mi besinn'n
Karussellfohrn is nich mien Ding, dat sleiht mi op den Kopp
Dor hör ik al dat Startsignol un de drückt op den Knopp.


Dat Wiehnachten keen Stress mehr warrd, jo, dat heff ik schafft.
Dütt Johr heff ik al in’n Sommer de Geschenke köfft!
Amenn is allens fardig, de Dannenboom is en Droom.
Blots, wo de Geschenke steken, kann ik nich mehr op kamen!

 

 

 

 

So gau löppt de Tiet

Text & Musik : Jörn P. Schröder


Wi harrn doch eben grad noch Fröhjohr - So gau löppt de Tiet
Un weer nich eben noch de Sommer an de Küst - So gau löppt de Tiet
- Ik harr mi noch so veel vörnamen - So gau löppt de Tiet
Doch dor is mi wat anner’s twüschenkamen - So gau löppt de Tiet

 

 

De Tieden lopen dörch uns Hann’n - So gau löppt de Tiet
Dat markt wi doran, dat uns Kinner öller warrn - So gau löppt de Tiet
Wi hebbt uns blots twee mol ümdreiht - So gau löppt de Tiet
En Week, een Maan, een Johr is mit den Wind verweiht - So gau löppt de Tiet

 

 

Wenn dat Johr to Enn geiht, kiekt wi faken torüch
Wenn denn Wiehnacht vör uns steiht, warrd uns werr wiehnachtlich.


Wi weern doch eben sülms noch Kinner - So gau löppt de Tiet
Wull’n nich so spiessig sien as Moder, wenn se sung - So gau löppt de Tiet
Wull’n speel’n un nich so sien as Öllern - So gau löppt de Tiet
Weern free un völlig unbedarft un wi weern jung - So gau löppt de Tiet.

 

 

 

 

En Wintergeschicht

Text & Musik: Bert C. Biehl


Dor weer enmol to Wintertiet een lütte, arme Deern
De harr nich Vader un Moder mehr, man all de Minschen geern.
Un as se güng op Wanderschaft in en klore, kole Nacht
Dor lüchen all de Steerns hendal in jüst so’n kole Pracht.


Un jeedeen Minsch, de ehr bemött, kreeg en Geschenk vun ehr
Ehr warme Steveln, Jack un Mütz, meist harr se gor nix mehr.
As de Snee  legg sik op Huut un Hoor un de Küll weer meist to groot
Dor fullen ut den Heben een poor Dalers in ehr’n Schoot.

 

So geht dat to in’t Märchenland, an’t End vun de Geschicht
Steiht schreven, dat de Minsch, de gifft, dorför wat wedderkriggt.
Kunnen wi uns doch all dorop besinn’n, ok wenn nix vun’n Heben fallt
De gifft, de warrt amenn doch mit en frie Seel betalt.

 

 

 

 

Wiehnachtswunner

Text: Johanna Kastendieck, Musik: Jörn P. Schröder


Du liggst in mien Arms un ik kann dat nich glööven
Du keemst to mi as een lütt Wunner vun Heben.
So lang heff ik töövt, doch nu büst Du dor.
So lütt un so Sööt un mit een Barg swatte Hoor.

 

 

Refrain
Mehr as tweedusend Johren is dat nu her
Dor geev dat een Fru, bi de dat nich anners weer.
Ok se kunn dat  lütt Wunner meist nich faten,
Doch hett ehr Söhn för uns all sien Leven laten.


Ok ik weet nich, wohen dat Leven di mal föhrt;
Wat di in dien Leven noch allens geböört.


Doch gifft dat dor een, de sien Hannen över di hölt
So as vör lange Tiet, as sien Söhn keem op de Welt.

 

 

 

De Avend geiht to Enn

Plattdt. Text: A. Sandleben
Musik: Gustav Holst (1874-1934)

 

De Tiet rinnt dörch uns' Hannen, keen een höllt se op.
Bald kümmt al werr Wiehnacht, jeedeen freit sik dor op.
Ok düsse Abend geiht to End, de Musik verklingt ganz sacht.
Wi gahn na Hus un wünschen ok Jo en gode Nacht.

 

 

 

 

 



Autor: jörn -- 13.11.2014; 09:35:49 Uhr

Dieser Artikel wurde bereits 5516 mal angesehen.



.